unspoken reflections of my heart
Archive for June, 2008
9/11 – some facts
Jun 10th
9/11 Carnage
I read these facts about September 11 attack ot WTC, New York.
- New York City has 11 letters
- Afghanistan has 11 letters.
- George W Bush has 11 letters.
- New York is the 11th state.
- The first plane crashing against the Twin Towers was flight number 11.
- Flight 11 was carrying 92 passengers. 9 + 2 = 11
- Flight 77 which also hit Twin Towers, was carrying 65 passengers. 6+5 = 11
- The tragedy was on September 11, or 9/11 as it is now known. 9 + 1+ 1 = 11
- The date is equal to the US emergency services telephone number 911. 9 + 1 + 1 = 11.
- The total number of victims inside all the hi-jacked planes was 254. 2 + 5 + 4 = 11. (there are contradicting statements to this fact)
- September 11 is day number 254 of the calendar year. Again 2 + 5 + 4 = 11.
- The Madrid bombing took place on 3/11/2004. 3 + 1 + 1 + 2 + 4 = 11.
- The tragedy of Madrid happened 911 days after the Twin Towers incident.
( There are many more such such facts circulating around online, many of them are a hoax. But I have listed only few facts that are true. )
To remember
These coincidences are of least significance compared to the pain the incident inflicted on the world community. Let us pray for the souls departed and their families. Let us pray for a safer tomorrow.
V for vendetta
Jun 8th
Voilà! In view, a humble vaudevillian veteran, cast vicariously as both victim and villain by the vicissitudes of Fate. This visage, no mere veneer of vanity, is a vestige of the vox populi, now vacant, vanished. However, this valorous visitation of a bygone vexation stands vivified, and has vowed to vanquish these venal and virulent vermin vanguarding vice and vouchsafing the violently vicious and voracious violation of volition. The only verdict is vengeance; a vendetta held as a votive, not in vain, for the value and veracity of such shall one day vindicate the vigilant and the virtuous. Verily, this vichyssoise of verbiage veers most verbose, so let me simply add that it’s my very good honor to meet you and you may call me V.
( dialogue from a famous movie, V for Vendetta. It is grammatically correct and makes sense too)
அது
Jun 7th
விண்ணை முட்டும் சிகரமோ அல்லது
மண்ணை நனைக்கும் மாரியோ
தழுவிச் செல்லும் மென்காற்றோ அல்லது
தவழ்ந்து செல்லும் சிற்றாறோ
மலர்ந்து மணம்தரும் மலரோ அல்லது
மலரின் இன்பத் தேனோ
நீரில் நீந்தும் கயல்தானோ அல்லது
நினைவில் நிலைக்கும் பிம்பமோ
எண்ணம் சேர்ந்து எழுத்துரு பெற்ற
இனிய செந்தமிழ்க் கவிதையோ
செவிவழிச் சென்று இதயத்தில் நிலைத்து
மனதிற்கு இன்பம்தரும் இசையோ
அரிதென நினைப்பதை எளிதென மாற்றும்
தளராது செய்யும் முயற்சியோ
உயர்விலும் தாழ்விலும் துணையாய் நின்று
அரணாய்க் காக்கும் நட்போ
மெய்யிரண் டெனினும் உயிரொன் றென்ற
மெய்யான காதல் உணர்வோ
செய்வினை ஈன்ற நிதியோ அல்லது
நல்வினை ஈன்ற புகழோ
எங்கும் எதிலும் நிலைபெற் றிருந்து
என்றும் நம்மைக் காக்கும் இறையோ
அன்று நமக்கு உயிர்தனை அளித்து
இன்றும் உயிராய் விளங்கும் தாயோ
கற்றோர் ஏத்தும் பெரறிவோ அல்லது
கல்லாதோர் தேடும் சிற்றறிவோ – முற்றும்
அறிந்தோர் அறியாத நுண்ணறிவோ – எதுவும்
அறியாதோர் அறிந்த நல்லறிவோ அது
திறக்காத கண்ணில் தெரியும் காட்சியோ
மலராத மலர்தான் பரப்பும் மணமோ
உதிக்காத சூரியனின் ஒளிதரும் கதிரோ
இல்லாத ஒன்றின் இருக்கும் தோற்றமோ
இறையவன் செதுக்கிய சிற்பமோ அல்லது
எந்தன் இதயம் அதனை செதுக்கியதோ
இயற்கை வரைந்த ஓவியமோ அல்லது
எந்தன் மனம்தான் நிறமும் அளித்ததோ
கண்ணில் காட்சி தோன்றவில்லை
நினைவில் எதுவும் நிலைக்கவில்லை
விடையும் எவரும் கூறவில்லை
நானும் நாடிச் செல்லவில்லை
ஏனென நானும் எண்ணியதும்
மனதில் தோன்றியது இதுவே :
மனதிற்கு இன்பம் தருவது அது
துன்பத்தை நீக்கும் மருந்து அது
வாழ்வில் வழிகாட்டும் ஒளிதான் அது
என்றும் துணையாய் இருப்பது அது
எதுவென எண்ணவும் இயலாது
எதுவாயினும் மறக்க இயலாது
தோற்றம் உருவம் கிடையாது
நிறமோ மணமோ கிடையாது
அதனை,
நானும் நினைக்க முயல
மனதில் எதுவும் தோன்றவில்லை
நானும் எழுத முயல
சொற்கள் எதுவும் சேரவில்லை
எதுவாயினும் அதனை விளக்க
எண்ணும் எழுத்தும் எல்லையில்லை
எங்கும் அதற்கு மொழியில்லை
அன்றும் இன்றும் என்றும்
உள்ளத்தில் வேரூன்றி நின்று
புரியாத புதிராய் விளங்குவது
அது
moments
Jun 6th
I did not know where I was. I looked around, but could not tell whether I was on land or in skies. I felt as if I was atop a mountain. Or maybe amidst clouds. Or maybe under the ocean, admiring the corals. But the whole surrounding was beautiful. I felt as if I was born again in a different world.
Am I the only inhabitant in this land ? I listened. Any sound? No. Birds? No. Animals? No. But wait … I realised there was someone else.. Someone whom I knew. Someone whom I like. Good. So I have company in this world.
We spoke for hours together. But neither of us opened our mouths. It was then that I realised : Eyes can speak. Eyes can convey our feelings. Love, Hatred, Anger, Happiness, Sorrow, anything.
How long has it been since we met? Seconds? Minutes? Hours? Or has someone redefined the unit of time? Or is the passage of time relative to the person whom we are spending time with? I had no idea. Neither did I think about these at that time..Why should I ?
We went for a walk… or were we flying? I could not figure out. Because I did not feel any ground. My legs were only too willing to carry me to the farthest places of this world. We walked for a long time, holding hands. We also had food together. None of the worldly joys or sorrows were lodged in mind. I was very happy. We were very happy. This happiness will last for ever ………..
!@#”Hey Karthik, wake up. Time to get ready and go to college” .. my mom shouted. Was it all a dream? I looked around. My bedroom. No clouds, no corals… Hmmm… those few moments, will I ever get them back? Or was it meant to be a dream ? The walk together, the long hours(or short seconds ??) of talk, were all these meant to be a dream?? Those few moments are etched in my heart. Will we ever get to meet again in this real world? I am wondering…..
